بيمارستان آموزشي و درمانی امام (ره) ساري
۱۳۹۶ يکشنبه ۳۰ مهر
br ENGLISH
برگزاری سمینارعفونت های استخوان ومفاصل 1389/02/12
برگزاری سمینارعفونت های استخوان ومفاصل

دراین سمینار که با حضور پزشکان متخصص وفوق تخصص ارتوپدی درآن حضور داشتند .دکتر شایسته آذردبیر علمی این سمینار ودانشیار گروه ارتوپدی هدف از برگزاری این سمیناررا کنترل عفونت های بیمارستانی وبررسی علل عفونت دربیماران ارتوپدی ونقش آنتی بیو تیک پروفیلاکتیک دانست.دکتر شایسته آذر عنوان داشتند عفونت بعد از عمل جراحي مي تواند موجب اختلال عملكردي در نتيجه جراحي شده ، زمان بستري در بيمارستان را افزايش داده و عوارض مخرب دائمی به جا بگذارد.وبا توجه به دخالت فاکتور های متعدد شرایط بروز آن در هر منطقه جقرافیایی هر بیمارستان وحتی فصول مختلف سال متفاوت بوده ولزوما باید مطالعاتی بطور مداوم بروز آن را بررسی نمایند.

دکتر شایسته آذر همچنین اظهار داشتند در پيگيري های به عمل آمده از 2 بیمار بعد از عمل جراحی شواهدي از قرمزي، تورم و عفونت محل جراحي مشاهده شد باتوجه به اینکه در تمام این موارد کشت از ترشحات زخم منفی بود ولی به عنوان عفونت بعد از عمل جراحی تحت درمان قرار گرفته كه از لحاظ آماري تفاوت معني داري وجود نداشت (9475/0=P) در این گروه از بیماران هیچ موردی دال بر عفونتهای شدید ویا بروز استئومیلیت دیده نشد.

شایسته آ|ذر با اشاره به اینکه : میزان کل عفونت در این گروه از بیماران 2% وهمگی التهاب نسوج سطحی بوده است. که نیاز به بررسی های گسترده تری در زمینه متد بستن زخم ومواد استفاده شده برای پرپ وشیوه انجام آمادگی های قبل از اتاق عمل ودر اتاق عمل دارد ولی آنتي بيوتيك هاي پيشگيري كننده در جلوگيري از بروز عفونت اعمال جراحي با ريسك كم نظير شكستگي هاي بسته و جراحي هاي نسج نرم ، نقشي ندارند .

درادامه سمینار دکتر کریمی نسب درخصوص درمان اوستئومیلیت مزمن به وسیله عمل جراحی عنوان داشتند

اوستئومیلیت مزمن ،عموما بدون عمل جراحی، قابل از بین بردن نیست.مصرف آنتی بیوتیک بتنهایی ،بندرت باعث از بین رفتن عفونت می شود.

عمل جراحی اوستئومیلیت مزمن شامل سکسترکتومی و برداشتن استخوان و نسوج عفونی شده می باشد.هدف جراحی ، عبارتست از ، از بین بردن عفونت ،بوسیله ایجاد یک محیط دارای عروق و زنده است.برای رسیدن به این هدف ،ممکن است نیاز به دبریدمان وسیع باشد.دبریدمان ناکافی ،ممکن است یکی از علل عود شایع اوستئومیلیت مزمن باشد.

در صورت دبریدمان وسیع ،اغلب ایجاد یک فضای مرده ای می شود که بایستی برای جلوگیری از عود و نقص استخوانی قابل توجه پیگیری و اقدام لازم جهت پیشگیری از ناپایداری استخوانی انجام شود.

انواع اعمال جراحی در اوستئومیلیت مزمن:

1-سکسترکتومی و کورتاژ

2- گرافت استخوانی باز( تکنیک آقای PÂPÏNËÂÜ)

3- گذاشتن تسبیح آنتی بیوتیکی

4- Çlosed suction drains

5-Biodegradable antibiotic delivery system

6-Soft tissue transfer

7- تکنیک Ïlizarov

8-درمان با اکسیژن Hyperbaric

در این سمینار همچنین دکتر ناصرجان محمدی دانشیار دانشگاه علوم پزشکی بابل ودکتر مسعود بهرامی توضیحاتی درخصوص عفونتهای محل عمل جراحی دادند.

عفونت محل جراحی، عفونتی است که یک ماه پس از عمل جراحی بدون اینکه وسیله ای (Device) در محل عمل به کار رفته باشد و یا یکسال پس از عمل با به کار بردن وسیله در محل عمل ( مثل پیچ پلاک یا پروتز) بروز نماید.
عفونت محل عمل جراحی یک خطر واقعی و جدی اعمال جراحی می باشد و با موربیدیتی مورتالیتی و هزینه گزاف همراه می باشد.

انسیدانس

میزان شیوع عفونت محل عمل جراحی در بیماران غیر عفونی ( Üninfected cases) 2% و در بیماران عفونی (Ïnfected cases) حدود 5% می باشد.
میزان شیوع عفونت محل عمل جراحی پس از ترخیص 2% می باشد.
33%عفونت محل عمل جراحیمربوط به اعمال جراحی ارتوپدی می باشد.
عفونت های محل عمل جراحی 23% عفونت هایی که سیستم بهداشتی درمانی با آن درگیر می باشند را شامل می شود.
عفونت های محل عمل جراحی 38% کل عفونت های بیمارستانی وابسته به جراحی را تشکیل می دهد.
 

پیامدهای عفونت های محل عمل جراحی

زمان بستری بیشتر (2 هفته برای هر بیمار)
60% شانس بستری بیشتر در ÏÇÜ
2 تا 5 برابر خطر بستری مجدد
3 برابر هزینه درمانی بیشتر
بروز عوارض دیگر زخم
2 تا 3 برابر خطر مرگ بیشتر
استاف طلایی شایعترین رژیم (50%) می باشد.
تقسیم بندی

عفونت های محل عمل جراحی به شرح تقسیم بندی می گردد:

بر حسب علت (Ëtiology)
اولیه: عفونت در محل جراحی اولیه بروز می کند.

ثانویه: عفونت متعاقب عارضه ای که ارتباط مستقیم با عمل جراحی ندارد بروز می کند.

 

بر حسب زمان (Time)
زودرس (Ëarly)- تا 30 روز پس از عمل بروز می کند.

بینابینی (Ïntermediate)- 1 تا 3 ماه پس از عمل بروز می کند.

دیررس (Late)- پس از یکسال بروز می کند.

بر حسب شدت (Severity)
Minor- بروز ترشح بدون سلولیت یا تخریب بافت عمقی

Major- وجود ترشح با تخریب بافت عمقی یا علائم سیتمیک.

بر حسب گسترش (Ëxtension)
سطحی- پوست و بافت زیرپوست اطراف برش جراحی درگیر می باشد.

عمقی- بافت های عمقی مثل فاسیا، تاندون، عضله، مفصل و استخوان درگیرند.

 

Pathogenesis

اختلال در سنتز بافت کولاژن، هیپوکسی و ضعف سیستم ایمنی عوامل اصلی بروز عفونت محل عمل جراحی می باشند.

 

میزان بروز (Rate) عفونت محل عمل جراحی

قبل از استفاده روتین از آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک میزان بروز عفونت در زخم تمیز کمتر از 2-1%، در زخم آلوده و کثیف 20-13% و در زخم کثیف و عفونی حدود 40% بود.
بعد از استفاده روتین از آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک میزان بروز عفونت در زخم تمیز به 1/82%، در زخم آلوده و تمیز به 3/3%، در زخم آلوده و کثیف و عفونی به 1/87 رسید.
 

عوامل خطر (Risk Factors)

عوامل خطر بروز عفونت های محل عمل جراحی عبارتند از:

فاکتورهای وابسته به زخم
 

 

درجه آلودگی زخم (تمیز، آلوده و تمیز، آلوده و کثیف و عفونی)

 

تعداد بازدید: 166
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
Powered by DorsaPortal